لباس خریدن با یک ساعت گریه

رایان من تو از لباس خریدن متنفری دقیقا متنقر. نمی دونی هر وقت می خواهیم لباس برات بخریم چه مشکلاتی داریم. تو بدنت رو سفت می کنی و نمی ذاری لباس تنت کنیم و می گی من لباس نمی خوام من لباس های خودم رو می خوام . این گریه کردنت برای لباس پوشیدنت از دوران نوزادی ات بوده . یادمه یک بار یه لباس می خواستیم برات بخریم که حدود صدهزار تومانی بود. اونقدر گریه کردی اونقدر  جیغ زدی که کل مغازه رو گذاشته بودی روی سرت. بابا گفت براش نمی خریم لزومی نداره برای لباسی که نمی خواد این همه پول بدیم. نخریدیم و اومدیم بیرون. امشب هم رفته بودیم براتون خرید کنیم. سخت ترین کار  دنیا وقتی که باران خوابش بیاد و فقط تکون بخوره و فقط لباس های عروس و لباس های بلند و تابستانه رو بر می داره و اجازه نمی ده لباس تنش کنیم و تو فقط گریه می کنی و می گی من لباس های خودم رو می خوام . اونقدر جیغ زدی و اونقدر گریه کردی که قیافه ی بابات وقتی از مغازه اومد بیرون جوری بود که انگار از یک نبرد سخت بیرون اومده بود. تو هم اونقدر انرژی مصرف کرده بودی که گفتی مامان من شیر می خوام شیر توت فرنگی . قسمت جالب قضیه این بود که وقتی بعد از یک ساعت لباس انتخاب کردیم کارتمون رو یادمون رفته بود و لباس ها رو گذاشتیم و اومدیم تا بعد دوباره بریم و تحویل بگیریم. نمی دونم این تنفر تو از لباس پوشیدن برای چیه. واقعا دلم می خواد بدونم که چرا اینقدر مخالفت می کنی، چرا این قدر خودت رو اذیت می کنی. واقعا چرا؟