رایانرایان، تا این لحظه: 15 سال و 11 ماه و 10 روز سن داره

هستی و باید

رایان کیف به دست!

آره نگهبان آسمان زندگی مون تو یک معلم داری به پاکی باران . آره باران گلی رو می گم . روزها کیف به دست ,بچه به بغل سوار ماشینش می شه و از این ور خونه به اون ور خونه . از این اتاق به اون اتاق . شما هم که همراه همیشگی و شاید "همراه اول " باران . یک کیف هم شما دست می گیری و یک ماشین هم شما و یک عروسک هم شما... شما باهمید همیشه ی همیشه ی همیشه . تا باد چنین بادا.
14 خرداد 1391

پونه , پونه.

بله آقا رایان کافیه خوابت بگیره , می یای بغل مامان و وقتی من شروع می کنم برات هر لالایی برات بخونم شما اعتراض می کنی و می گی " پونه . پونه" یعنی لالایی " لالا گل پونه " رو برام بخون. ظاهرا این لالایی رو عمه لیلا از روی یک کتاب برات خونده. "ظاهرا" چون هنوز خودم مطمئن نیستم و نپرسیدم. مامانی من بخواب با لالایی زمین , بخواب که زیباترین لالایی هاست.
14 خرداد 1391

اویج.

آقا رایان مامان ! تو عاشق هویج هستی . و هر وقت که بهت هویج بدیم با استقبال تو مواجه می شیم . حدود یک ماه پیش که برده بودیمت میوه فروشی, اونقدر " اویج" "اویج" کردی که آقای فروشنده به بابا گفت : آقا یک هویج بشور بده دست این بچه ! بابا هم برات شست و شما میل فرمودید. راستی این عادت قشنگ شما آبجی مهربونت رو هم هویج خور کرده . من فدای عادت های غذایی شما! شما هر دو کار-درست مامانتونید. ماچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچ.
14 خرداد 1391