هستی و باید

...

...

...

...

...

رایان عزیز تو که نوزاد بودی من تو رو با این لالایی خواب می کردم . هنوزم که هنوزه تو با این لالایی به خواب می ری . امید که همیشه خواب های رنگی ببینی ! امید که همیشه وجودت آرام باشد! گنجشک  لالا سنجاب لا لا آمد دوباره مهتاب لالا لالا لا لایی لالالالایی ،لالالالایی لالالالایی گل زود  خوابید مثل همیشه قورباغه ساکت خوابیده بیشه لالالالایی لالالالایی ، لالالالایی لالالالایی جنگل لالالا برکه لالالا شب بر همه خوش تا صبح فردا نیاز به ذکر این نکته نیست که این شعر از مصطفی رحماندوسته .  

   آقا رایان شما عاشق توپی. مثلا همین امروز داشتی شیر می خوردی و یه توپ دست بود . یه دفعه  توپ از دست افتاد . گفتی " توپ توپ " .اول دنبال توپت گشتی . توپت رو دست گرفتی بعد دوباره شیر خوردنت رو ادامه دادی. الان که دارم اینا رو می نویسم بهار ٩١. ما خونه ی مامان بزرگ هستیم و تو خیلی زیبا با خودت و یک توپ بازی می کنی .  تو توی عالم خودتی . کاش همیشه توی عالم خودت بمونی . توی رویاها و زیبایی های خودت .